- Początki -

Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

 

 

 

 

 

Maciej Skowroński, Informacje o budowniczych „sokolni” Towarzystwa Gimnastycznego Sokół

- obecnej siedziby Miejskiego Domu Kultury w Kolbuszowej

   Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” powstało w Kolbuszowej pod koniec lat dziewięćdziesiątych XIX w. z inicjatywy miejscowej inteligencji. W 1904 r. Towarzystwo zakupiło u Marii i Michała Siedmiograjów parcelę "za uzgodnioną kwotę 1000 koron", przy ulicy Pańskiej (obecnie Obrońców Pokoju) pod budowę „sokolni”. Kontrakt kupna parceli (z 4 lipca 1904 r.), z upoważnienia walnego zgromadzenia członków Towarzystwa, podpisali: Józef Buczek, Józef Siekierski i Władysław Dobrowolski.

 

 Budynek kolbuszowskiej "sokolni" krótko po wybudowaniu

   Poświęcenie gmachu „Sokoła” nastąpiło 15 sierpnia 1908 r. Z tej okazji zorganizowano wieczorem festyn w parku obok pałacu Janusza hr. Tyszkiweicza w Weryni. Na terenie przyległym do „sokolni” urządzono plac do ćwiczeń i zabaw oraz zbudowano kręgielnię . 5 czerwca 1910r. Towarzystwo otrzymało sztandar . „Sokół” w Kolbuszowej prowadził własny zespół teatralny i kapelę oraz był organizatorem wielu uroczystości patriotycznych.

   A oto cztery przykłady, wynotowane wz „ Głosu Rzeszowa” z lat 1911-1913:

- 21 stycznia 1911 - uroczyste nabożeństwo za poległych w roku 1863, wieczorem wystawiono w "sokolni" dramat Lucjana Rydla "Na zawsze";

- 7 maja 1911 r. uroczyste nabożeństwo z okazji rocznicy Konstytucji 3 Maja, wieczorem dramat Stanisława Wyspiańskiego "Warszawianka";

- 9 luty 1913 – wieczorek z okazji 50 rocznicy powstania styczniowego, podczas którego wystawiono dramat Staszczyka "Dziesiąty pawilon";

- 7 grudnia 1913 – z okazji rocznicy powstania listopadowego wystawiono sztukę Józefa Wiśniowskiego "Lecą liście z drzewa".

 

Uroczystość poświęcenia sztandaru "Sokoła", kolbuszowski rynek, 1910

    Wydział (zarząd) i członkowie drużyny polowej "Sokoła" kolbuszowskiego w latach 1912 – 1914:

 

Janusz hr. Tyszkiewicz - prezes, członek honorowy,

Józef Buczek - wiceprezes,

Władysław Dobrowolski - członek honorowy,

Roman Serednicki -1-szy wiceprezes,

Michał Siedmiograj - 2-gi wiceprezes,

Władysław Koza - skarbnik,

Antoni Wałęga - naczelnik,

Antoni Winiarski - sekretarz,

Kazimierz Dudziński - instruktor,

Stanisław Gruszka - gospodarz,

członkowie: Jan Grabowski, Władysław Gruszka, Karol Goszkowski, Władysław Dec, Stanisław Burkiewicz, Franciszek Kowaniec, Stanislaw Sarama, Józef Skowroński, Leopold Goszkowski, Jakub Burkiewicz, Antoni Chodorowski, Władysław Leśniowski, Feliks Dudziński, Tomasz Ogonek, Franciszek Burkiewicz, Edmund Siekierski, Jan Sarama, Stanisław Koc, Mieczyslaw Winiarski, Czesław Bielecki, Stanisław Ragan, Stanisław Chodorowski, Wacław Osiniak, Roman Dec, Jan Grodecki, Wiktor Mazurkiewicz, Stanisław Dec, Ludwik Dudziński, Zygmunt Waleszczyński, Roman-Franciszek Burkiewicz, Walenty Osiniak, Jan Dudziński.

   Drużyna polowa „Sokoła” rekrutowała się głównie z młodzieży mieszczańskiej (rzemieślniczej).